Sta op en Schitter©


Geschreven en Geï llustreerd door De Dorman Vertaald door Christine Krolis

 

Zo te zien begon elke nieuwe dag in zuidwest Texas met een mooie zonsopgang en regen of zonneschijn. Willie de waakzame haan, trouw aan zijn plicht, verwelkomde elke morgen met zijn krachtig gekraai! Dagelijks nam hij zijn plaats op zijn favoriete post achter het huis. Willie kon een oogje houden op de hanen en de kippen terwijl hij elke nieuwe dag aankondigde. Het leek erop dat hij met elk gekraai schreeuwde: "Opstaan", aan iedereen die hem kon horen.

Op deze morgen, hoe dan ook, was dat niet bepaald de boodschap dat de elfjarige Carlos wilde horen. Met elk gekraai van de haan, dacht Carlos over zijn pas gebeurde mislukking op school en de les dat hij gisteren had gehoord in de Zondagschool.

"Oh, Willie," mopperde hij, "hou je mond!" Carlos draaide zich om en trok de deken over zijn hoofd, hopend dat hij zich van zijn problemen kon schuilen.
Het begon allemaal vrijdag op school...

Carlos had aan sommige van zijn vrienden verteld dat hij kort geleden aan Jezus had gevraagd om hem van zijn zonden te vergeven. Wel voor de meesten was dat een goed nieuws...maar voor Hector en de bende was het alleen maar een ander smoesje om de arme jongen te pesten. Het leek erop dat Carlos de laatste tijd het mikpunt werd voor hun pesterijen. Hij wist dat ze zware jongens waren en hij deed erg zijn best om ver van hen te blijven. Maar al deed hij zijn best om zo ver mogelijk van hen te blijven, kon Hector hem altijd vinden en hij pestte hem zonder genade.

Soms werd hij geplaagd omdat hij vergat om zijn haren te kammen en soms werd hij geplaagd omdat hij niet zo hard kon rennen zoals de andere kinderen tijdens de gymnastiek les. Maar geplaagd worden omdat hij een christen was, kon hij niet verdragen! Zonder na te denken, schreeuwde Carlos tegen de jongens, "Ik ben geen Christen!" en hij gebruikte een paar vieze woorden om te bewijzen dat wat hij zei waar was! Op datzelfde moment, ging de vrede weg die hij in zijn hart had sinds hij Jezus had gevraagd om hem van zijn zonden te vergeven en in plaats van de vrede kwam schaamte.
Al snel was het weer zondag morgen en Carlos had echt geen zin om naar de Zondagschool te gaan met de hevige last die hij op zijn schouders had van zijn zonden! "Zeker weten heeft de Heer geen zin om mij in de kerk te zien na wat ik heb gedaan." Dacht de arme jongen. "Ik kan beter aan papa zeggen dat ik me niet zo goed voel; misschien kan ik gewoon thuis blijven."

"Maar zoon, je lijkt niet ziek te zijn." was papa's antwoord. "Kom op, we moeten ons haasten om op tijd te komen!"
De familie kwam op tijd in de kerk en Carlos ging snel naar zijn klaslokaal. Hij werd gegroet door meneer Sanchez, zijn leraar en Carlos deed zijn best om ook te glimlachen naar zijn leraar, maar door de een of andere reden lukte dit niet zo goed. Hij zakte in zijn stoel terwijl hij op de andere kinderen wachtte. Om 9:45 begon meneer Sanchez met de les door eerst te bidden en hierna vertelde hij de jongens waarover de les ging. "Jongens, vandaag gaan we naar het leven van Petrus kijken; wat er met hem is gebeurd voor en nadat hij Jezus had ontkend."

Carlos ging rechtop zitten en luisterde. Hij had zijn leraar horen zeggen dat er ook een haan aanwezig was in de les van de Bijbel . Hij vroeg zich af of de haan ook een naam had en of hij elke morgen ook zo hard als Willie schreeuwde! Al snel was de dienst beï ndigd en ze waren op weg naar huis. Maar eenmaal thuis begon Carlos met zijn huiswerk en hij vergat om met zijn opa te praten.

Een nieuw gekraai van Willie herinnerde Carlos dat het nu maandag morgen was. "Hoe kan God van mij houden na wat ik heb gedaan?" kwelde de arme jongen. Toen hij eindelijk uit bed stapte ging hij naar de badkamer om zich te wassen en zich voor te bereiden om naar school te gaan.
Het was helemaal geen plezier om daaraan te denken! Naar school gaan!
Zonder erbij na te denken poetste hij zijn tanden en kamde zijn haren, zonder zich te schelen dat de sokken die hij had gepakt niet met elkaar pastten!
De heerlijke geur van koffie vulde de lucht terwijl hij eindelijk naar de keuken liep. "Goed" dacht hij. "Opa is al wakker!" Misschien kan ik hem nu over mijn Zondagschool-les vragen."

"Buenos dí as, Carlos!" opa groette hem met een glimlach. "Ben je klaar voor een andere mooie dag? Het lijkt erop dat Willie wel enthousiast is voor deze dag!" zei hij terwijl hij naar het keuken raam liep om naar de mooie zonsopgang te kijken.

Carlos groette zijn opa met een halve glimlach en een omhelzing dat hij zeer nodig had.

Opa wist meteen dat de jongen ergens over bezorgd was, dus hij fluisterde een gebed terwijl hij ging zitten om zijn koffie te drinken.

Terwijl hij zich bukte om zijn sokken op te trekken, vroeg Carlos, "Opa, heb je wel eens iets gedaan dat je graag wilde veranderen, maar je kon het niet meer doen?"
Terwijl hij met zijn hart en oren luisterde, antwoordde Opa, "Natuurlijk, Carlos. Jammer genoeg is dat meer dan eens gebeurd." "Wil je mij vertellen wat er aan de hand is met jou?" vroeg hij terwijl hij zag hoe Carlos zijn sokken die niet met elkaar pastten aan deed.

Buiten ging Willie door met kraaien totdat Carlos aan zijn opa vroeg waaraan hij dacht, wanneer hij Willie elke morgen hoorde schreeuwen.
Opa antwoordde met schitterende ogen, "O, ik denk over een nieuwe kans om iets goeds te doen voor Jezus!" Daarmee, nam hij een andere slok van zijn koffie en vroeg, "En waar denk jij over, Carlos?"

"Wel...de laatste tijd..." begon Carlos langzaam...sinds gisteren, "Denk ik over Petrus, toen hij zei dat hij Jezus niet kende en toen kraaide de haan precies zoals Jezus had gezegd dat het zou gebeuren." Antwoordde Carlos terwijl hij met zijn vork in zijn spiegelei prikte. "Toen huilde Petrus heel veel, door wat hij had gedaan." En daarmee, vertelde Carlos aan zijn zorgzame Opa alles wat op school was gebeurd en hoe hij zich heel slecht voelde door zijn grootte fout. Hij zakte zijn hoofd door schaamte, terwijl hij op zijn Opa wachtte om iets tegen hem te zeggen.

Nu begreep hij het probleem van zijn kleinkind en beantwoordde hem met een vraag. "Weet je nog wat er met Petrus is gebeurd nadat hij zei dat hij Jezus niet kende?" Carlos kon het niet herinneren, dus vroeg hij aan Opa om het aan hem te vertellen. "Je hebt gelijk Carlos " begon Opa, "Petrus heeft inderdaad gehuild...want hij was echt bedroefd voor wat hij had gedaan, maar Jezus verzekerde Petrus op verschillende manieren dat hij was vergeven (en Petrus vergeefde zichzelf ook) en op de Pinksterendag werd hij door de Here gebruikt om een krachtige preek te prediken waar 3000 zielen de Here als hun Redder hadden aangenomen!
De eerste kerk was door deze gebeurtenis begonnen.

"Carlos" vroeg Opa, denk je dat Petrus later weer heeft gelogen dat hij de Here niet kende?" Met tranen in zijn ogen schudde Carlos zijn hoofd van "nee". Opa wist dat Carlos ook zijn les had geleerd.

Opa nam zijn Bijbel en opende het op 1 Johannes 1:9. Carlos las het hardop, "Maar als wij onze zonden bekennen, dan is God zo trouw en rechtvaardig dat Hij onze zonden vergeeft en ons rein maakt van alles wat we verkeerd hebben gedaan."

"Carlos, wil je aan Jezus vragen om je van je zonden te vergeven? Hij wacht op jou om naar Hem te komen zodat Hij jou weer vrede en vreugde in je hart kan geven, precies zoals Hij voor Petrus had gedaan." Dat is precies wat Carlos wilde...die vrede en vreugde die komt wanneer al je zonden vergeven zijn! Snel knikte hij van "ja" en bekende aan God dat wat hij had gedaan een zonde was en hij vroeg aan de Here om hem te vergeven en om hem een andere kans te geven, zoals hij voor Petrus had gedaan.
Carlos bedankte God voor zijn redding die hij een paar weken geleden had ontvangen en ook voor de vergeving die hij deze morgen had ontvangen.
(Lees Judas 24)

Na het optillen van zijn hoofd, realiseerde Carlos zich dat er niets beter was dan vrede en vreugde hebben in je hart!
"Abuelo" begon hij, "al word ik veel geplaagd, wil ik nooit meer liegen dat ik Jezus niet ken. Wat Hij over mij denkt is meer belangrijker dan wat andere mensen denken! Want Hij is de enige die zoveel van mij houdt dat Hij voor mijn zonden stierf!" Na het horen van Willie, concludeerde Carlos, "Ik zou graag willen dat Willie me niet telkens moet herinneren van wat ik heb gedaan!"

Plotseling, kreeg Opa een goed idee!" "Carlos" begon hij, "inplaats van na te denken over wat je hebt gedaan wanneer je Willie hoort kraaien, denk hierover...hij vertelt je om op te staan en om voor Jezus te schitteren!"

Op dat moment stond Carlos bij de tafel met een echte glimlach op zijn gezicht terwijl hij dacht dat dit een prachtig idee was! "Ik zal erover nadenken, Opa!" riep hij uit terwijl hij Opa een grote omhelzing gaf!

"Dank je wel, Opa, ik hou van jou!"

"Ik hou ook van jou, Carlos!" zei Opa terwijl hij hem ook een grote omhelzing gaf. "Am, Carlos" vroeg Opa, "heb je gymnastiek les vandaag?"
"Ja, waarom?" antwoordde Carlos blij. "Wel..." zei Opa met schitterende ogen, "ik denk dat het een goed idee is om je sokken te veranderen!"
Carlos rolde zijn broek op en gaf zijn lieve Opa gelijk, terwijl hij heel veel moest lachen op weg naar zijn kamer!
Het eerste ding dat hij op school wilde doen, was aan iedereen die hem vrijdag had gehoord, vertellen dat hij verkeerd was en dat het hem spijtte. Carlos wist dat de Here hem zou helpen om dit te doen!


Petrus' geloof bracht opluchting! (Geloof in God's Woord)

Abuelo- (abweloh) Spaans woord voor Opa of Grootvader

De verzen die in dit verhaal zijn gebruikt:

Johannes 3:16 Want God had de wereld zo lief dat Hij zijn enige Zoon gegeven heeft, opdat iedereen die in Hem gelooft, niet verloren gaat maar
eeuwig leven heeft.

1 Johannes 1:9 "Maar als wij onze zonden bekennen, dan is God zo trouw en rechtvaardig dat Hij onze zonden vergeeft en ons rein maakt van alles wat we verkeerd hebben gedaan."

Judas 24 "Aan Hem die in staat is u voor struikelen te behoeden en u op te stellen voor zijn luisterrijke troon..."

Helping Hands

Products

 

Slide thumbnail
Slide thumbnail
Slide thumbnail

 

More

Contact Us

E-mail us at This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.


        

 

 

Copyright ©  The Helping Hands 2004-2016.
All Rights Reserved.